Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Ciekawostki. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Ciekawostki. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 1 września 2014

Zaakceptować język francuski, czyli o tym co denerwuje a co zachwyca

 
 
 Trudno mówić mi o języku w kategoriach wad i zalet, a jeżeli nawet ktoś poprosiłby o tego rodzaju ocenę powiedziałabym, że widzę same pozytywne strony. Bo jakie język może posiadać wady ? Zbyt długie słowa, koślawe litery, brzydki akcent ? Czy wadą języka może być konieczność dodawania literki s do rzeczownika w liczbie mnogiej albo inny szyk wyrazów niż ich kolejność w języku ojczystym do której jesteśmy przyzwyczajeni ? Kwestia całkowicie sporna i w tym momencie od razu nasuwa mi się na myśl powiedzenie: des goûts et des couleurs, on ne discute pas ! Kochamy różne języki a to co dla jednych jest ogromną 'wadą' innych może po prostu zachwycać. Język po prostu istnieje i chcąc go opanować należy z pokorą przyjąć jego zasady, bo tutaj nie ma dyskusji. Każde odstępstwo od przyjętej reguły będzie błędem, a każdy bunt ze strony ucznia nie będzie brany pod uwagę. Każdy język mówi nam jasno: Musisz zaakceptować mnie takim jakim jestem, a jeżeli coś ci się we mnie nie podoba stwórz swój własny lub poszukaj tego który będzie Ci odpowiadał najbardziej. Nie próbuj mnie zmieniać ! Język jest bezlitosny,a my nie możemy nic zrobić. Dlatego tak ważne jest jego zaakceptowanie. Zaakceptować język trzeba już na początku. Należy powiedzieć sobie że mimo iż nie będzie łatwo chcę go poznać. 

      Jak przejawia się brak akceptacji języka ? Przede wszystkim w kwestii języka francuskiego jest to nieustanna walka z gramatyką. Chcę rozmawiać w języku francuskim ale nie będę uczył się gramatyki bo jest za trudna i mnie denerwuje. Wystarczy mi przecież bezokolicznik i kilka słówek tematycznych. Po takim stwierdzeniu wiedz jednak, że właśnie zrezygnowałeś z języka francuskiego, ponieważ masz zamiar go kaleczyć, a posługując się nieodmienionymi czasownikami tylko inspirujesz się tym językiem, ale na pewno nie mówisz po francusku. Wiele osób przez swój bunt zrezygnowało z nauki, ale francuski nie prosi się o nasze względy, a tym bardziej nie potrzebuje osób, które będą tworzyły swój własny wykorzystując jego leksykę. 
 
      Zatem zmierzając do clou mojego postu - plusy i minusy języka - coś takiego po prostu nie istnieje, a jeżeli nawet będzie to tylko ocena subiektywna. Zdaję sobie natomiast sprawę, iż często osoby w języku znajdują rzeczy które potrafią ich delikatnie mówiąc irytować lub które zwyczajnie nie przypadły im do gustu. Celem mojego dzisiejszego postu jest pokazanie Wam, że ja sama jako pasjonatka francuskiego samego w sobie posiadam 'zbiór zagadnień' które trudno mi zaakceptować do dnia dzisiejszego, listę słówek, których nie toleruję i kilka wyrażeń, które najchętniej zamieniłabym na inne lub zupełnie wyeliminowała. Problem jest jeden - nie mogę tego zrobić bo taki jest język i na tym polega jego specyfika. Zobaczcie zatem co ja w języku francuskim uważam za irytujące. 
Dziś dwa słowa: wady i zalety pragnę zamienić raczej na:
co  denerwuje mnie w języku i co mnie w języku zachwyca.
 
Co bywa demotywujące, ale z drugiej strony co takiego w sobie ma język francuski co mnie ujmuje i nie pozwala zaprzestać nauki, nawet gdy jest bardzo ciężko. 


Zbiór rzeczy irytujących w języku francuskim

 

 

a. Słówka które nie istnieją w języku francuskim, a które chcielibyśmy przetłumaczyć


Z moich obserwacji wynika, że język francuski lubi dużo rzeczy opisywać, a co za tym idzie nie zawsze jest konkretny. Kilka przykładów na to znajdziecie w poście Savoir-vivre jako przykład nie tylko dobrego wychowania. To co my Polacy swoim językiem potrafimy wyrazić jednym słowem Francuzom czasem zajmuje więcej czasu... Ktoś może powiedzieć, że w języku polskim też znajdą się wyrazy, które po francusku brzmią krócej lecz nie o tym dzisiaj mowa.


Oto słowa do których do tego momentu sprawiają mi pewną trudność i których krótko mówiąc nie lubię:

- Po pewnym czasie nauki, kiedy poznałam już sporo podstawowych czasowników zaczęłam zastanawiać się nad jednym : jak właściwie powiedzieć po francusku ja stoję albo wstań ?
Jeżeli chodzi o czasownik wstawać z łóżka użyjemy słówka se lever natomiast słówko stać występuje pod postacią  wyrażenia se tenir debout... Zatem chcąc wyrazić rozkaz: wstań ! musielibyśmy powiedzieć Tiens - toi debout ... Bardzo nie lubię tego wyrażenia i denerwuje mnie że Francuzi nie mają na ten zwrot jakiegoś krótszego wyrażenia.

- W języku francuskim istnieje przymiotnik zdrowy (= sain) natomiast z tego co zdążyłam wyczytać w moich słownikach o człowieku nie powiemy: il est sain, ale je suis en bonne santé (jestem dobrego zdrowia) o czym zazwyczaj zapominam i ogólnie to wyrażenie mnie drażni.


- Przymiotnik tani to z kolei bon marché czyli tłumacząc dosłownie dobrze chodzący/funkcjonujący na rynku. Rozpoczynając naukę, trochę nie potrafiłam się do niego przyzwyczaić, mając cały czas w mojej głowie angielskie słowko cheap które jest zwyczajnie krótsze.

- Z moich obserwacji wynika, że słowo prywatność nie występuje samodzielnie w języku francuskim. Mówiąc o prywatności zawsze będziemy musieli użyć rzeczownika, więc powiemy raczej la vie privée. 

- Kolejny zespół wyrazów które nie należą do moich ulubionych to tous les deux. Zamiast powiedzieć krótko oba /oboje w języku francuskim potrzebujemy aż 3 słów.

- Na koniec wyrażenie, któremu w języku polskim odpowiada jeden czasownik zwrotny: zaprzyjaźniać się - tutaj także trzeba się także trochę namęczyć i użyć jednego z następujących zwrotów:




se lier d'amitié avec qn * lub prendre [qn] sous son aile (rzadsza wersja, funkcjonuje chyba tylko w teorii - wziąć kogoś pod swoje skrzydło)
* W czasie przeszłym zdanie jest jeszcze dłuższe: np. Zaprzyjaźniłam się z Nadią - Je me suis liée d'amitié avec Nadia 

b. Słówka które znaczą zupełnie co innego niż się wydaje 

personne = nikt

Do tego słówka długo nie potrafiłam się przyzwyczaić. Niestety pierwsze skojarzenie to zawsze jest osoba albo choćby ktoś ale nic z tego!

Personne oznacza w języku francuskim nikt i stanowi element przeczeń.

tout le monde = wszyscy




Prozaiczna sytuacja: Spotkanie grupki znajomych, ktoś pyta kto ma ochotę np. na herbatę, kiedy wszyscy wyrazili na nią chęć pojawia się wyrażenie: Tout le monde ! Mimo tego, iż właściwie przyzwyczaiłam się już do tego słówka, za każdym razem kiedy go używam w głowie pojawia mi się dosłowne tłumaczenie cały świat. Do teraz uważam to wyrażenie za zwyczajnie dziwne.

rouge = czerwony


 


Tutaj chyba nie muszę mówić o co mi chodzi - róż to ma być róż, a niestety po francusku rouge to kolor czerwony...
 
recette = przepis
 
Słówko które nieustannie kojarzy mi się z receptą, a oznacza przepis.

costume = garnitur


Czyli słówko jednej z moich wpadek językowych. Nie, costume to nie strój kąpielowy, to po prostu garnitur :)

se resigner à qch = pogodzić się z czymś
Pierwsze skojarzenie - rezygnować z czegoś... Tymczasem oznacza pogodzić się z czymś. Do dnia dzisiejszego nie potrafię zapamiętać !

avoir mal au cœur = źle się czuć / mieć mdłości
Na koniec jedno z nielicznych wyrażeń, które zwyczajnie nie podoba mi się w języku francuskim - avoir mal au cœur. Wcale nie oznacza bolącego serca... J'ai mal au coeur powiemy kiedy jest nam niedobrze, mamy mdłości.


c. Nauka liczb kiedy muszę udawać że lubię matematykę

 
Kiedy opowiadam komuś o tym jak tworzymy liczby w języku francuskim jego mina zawsze jest bezcenna :) Tę historię już znacie: 4x20, 4x20 + 10 itd. ogólnie mówiąc na początku nie było mi z tym łatwo. Niestety język francuski wymaga często ścisłego umysłu. Matematyka pojawia się także kiedy zaczynamy uczyć się godzin, ponieważ mówiąc 12.40 owszem możemy powiedzieć: Il est douze heures quarante, ale częściej usłyszymy Il est une heure moins vingt. Zatem trzeba wiedzieć ile to jest 60 - 20 i wtedy na pewno uda nam się tę godzinę odgadnąć :) Być może niektórzy z Was uważają to co piszę za śmieszne, ale kiedy ktoś usiłuje podać nam swój numer telefonu (najgorzej podczas rozmowy telefonicznej !) lub szybko na ulicy podaję godzinę, nawet najlepsi matematycy, którzy nie opanowali francuskiego słownictwa w tym zakresie potrafią się pogubić. Więcej informacji o liczbach znajdziecie w poście: Umiesz liczyć... policz po francusku !

d. Uzgadnianie różnych elementów zdania z dopełnieniem czy innym podmiotem

No tak uzgadnianie to zmora wszystkich uczniów ! Potrafi być irytujące, w piśmie - pół biedy, gorzej jak zmienia się wymowa. Dodawanie literek do wyrazów i uzgadnianie ich z jakimiś dopełnieniami czy innymi podmiotami po prostu nas wkurza, bo co to za różnica kiedy mówiąc że dzwoniłem wczoraj do mamy (dzwoniłem do niej) powiem:

Je l'ai appelée czy Je l'ai appelé ? W tym przypadku w mowie różnica nie istnieje, w piśmie owszem i jest to obowiązkowe uzgodnienie PP z dopełnieniem :) To kolejny przykład na to, iż język trzeba zaakceptować, po prostu.
Co nas zachwyca ?

Ostatnio natknęłam się w sieci na następujące stwierdzenie:
Jeżeli w danym momencie nie potrafisz powiedzieć nic miłego powiedz to po francusku

To piękny język, który pasuje do naszych serc
 
Podczas wspólnego pobytu we Francji moja znajoma także stwierdziła że nawet  słynne Merde nie brzmi jak przekleństwo i nie trudno go porównać z jakimkolwiek polskim wyrazem o podobnym znaczeniu.
Jest w tym trochę prawdy, bo faktycznie francuski ma to do siebie, że zazwyczaj brzmi bardzo dobrze. 


Zatem co nas zachwyca ? Francuski sam w sobie ! Może to banalne ale tak jest. Osobiście uważam, że swoje brzmienie zawdzięcza przede wszystkim łączeniom międzywyrazowym (fr. les liaisons), które z jednej strony zakwalifikowałabym do rzeczy, które mogą nas denerwować, ponieważ w tej kwestii trzeba znać kilka podstawowych zasad, jak, co i kiedy łączymy, z drugiej strony to piękny element tego języka i za tę melodię, które łączenia nam tworzą kochamy francuski.
Oprócz tego w Internecie, na rozmaitych stronach możemy natknąć się na słówka które istnieją tylko w języku francuskim i mają w sobie dużo uroku.
 

Oto przykłady:

Retrouvailles - uczucie szczęścia w momencie kiedy spotykamy kogoś bliskiego po długim czasie rozłąki.

L’appel du vide - nagły, niewytłumaczalny impuls do skoku w momencie znalezienia się na wysokości

Flâner / Flâneuse - osoba spacerująca bez celu, podziwiająca uroki miasta.

La douleur exquise - głęboki ból; ból wynikający z sytuacji w której nie możesz być z osobą, którą kochasz; zawód miłosny.

Dépaysement - zagubienie, dezorientacja wynikająca z przebywania w innym kraju o odmiennej kulturze i mentalności.

Podsumowując dzisiejszy post, chciałabym powiedzieć Wam że jeżeli kiedykolwiek stracicie motywację do nauki, nie zważajcie jedynie na wasze porażki i potknięcia. Nie koncentrujcie się na tym co w języku Wam przeszkadza i czego nie potraficie opanować, ale na tym co na danym etapie nauki bylibyście w stanie powiedzieć Francuzowi. Ucząc się tego języka trochę nie doceniamy siebie. Już po pierwszych lekcjach przygotujcie listę prostych zdań do przetłumaczenia, a dowiecie się ile potraficie przekazać informacji!  Francuski to trudny język, ale spójrzcie ile satysfakcji może dać nam przeczytanie w oryginale ulubionej książki francuskiego autora lub etykiety ulubionych perfum z Sephory ! Zwróćcie uwagę na melodię tego języka, na to jaki jest bogaty i ile możemy nim wyrazić. Umiejętność mówienia w języku obcym jest zawsze imponująca i przydatna. Pokazuje nowe perspektywy, otwiera oczy na inny świat. To wystarczające argumenty do tego aby z niego nie rezygnować. Francuski oferuje nam bardzo dużo w zamian i potrafi dać wiele radości. Mi pomógł już nie jeden raz i do dziś pomaga w każdej trudnej chwili. Jaki jest sekret ? Język trzeba polubić i zaakceptować.
Reszta to tylko kwestia czasu i chęci!

poniedziałek, 30 czerwca 2014

Istotne szczegóły języka francuskiego

Szczegóły prowadzą do perfekcji, a perfekcja to nie szczegół.
- Leonardo Da Vinci

Język francuski to język, który zwraca uwagę na szczegóły. O wielu rzeczach należy tu pamiętać, ponieważ bardzo często, na przykład sam brak uzgodnienia do osoby czy liczby zmieni nam całkowicie wymowę danego wyrazu. Pierwszym takim wyrazem, a właściwie wyrażeniem które zawsze przychodzi mi na myśl jest język francuski. Najkrótszy sposób nazwania francuskiego to po prostu: français ale dodając słowo la langue należy pamiętać, iż jest ono rodzaju żeńskiego, zatem uzgadniamy przymiotnik do rzeczownika i z tej okazji także zmienia się nam wymowa: z pierwszego słówka: /fʀɑ̃sɛ/ otrzymamy /la lɑ̃g fʀɑ̃sɛz/. Skoro już wspomniałam o tym jak nazywamy francuski po francusku pozwolę sobie na małą dygresję. Najczęstszy błąd jaki tutaj słyszę to nazywanie języka francuskiego françois. Zazwyczaj pojawia się to u osób niemających pojęcia o języku, którzy w ten sposób ten język kojarzą. Więc od teraz wszyscy czytelnicy WSZYSTKIEGO CO FRANCUSKIE zapamiętują, że:

François = Franciszek,
a najbardziej znany Franciszek we Francji to niewątpliwie sam prezydent :)
Français = francuski
 
Mais revenons à nos moutons ! Uzgadnianie przymiotników i związane z tym zmiany w wymowie to tylko przykład. W dzisiejszym poście natomiast zwrócę uwagę na inne szczegóły, które w znaczny sposób wpływają na znaczenie poszczególnych wyrazów. Zatem czy faktycznie 3 poniższe podpunkty okażą się nic nie znaczącymi błahostkami ? Zobaczmy !

Szczegół numer 1 - Rodzajniki


Jak zmienia się znaczenie wyrazu w zależności od rodzaju?

 Odpowiedź brzmi: znacząco.

Niewątpliwie rodzajniki to zmora każdego ucznia, bo co ciekawe, w większości nie pokrywają się z rodzajami w języku polskim (np. stół czy samochód są rodzaju żeńskiego) z tego też względu należy uczyć się ich wraz ze słówkami.
W tym punkcie nie będę jednak omawiać zasad związanych z ich użyciem, zwrócę natomiast uwagę na tak zwane homonimy. Identyczne wyrazy, identyczna pisownia a jednak inne znaczenie, a wszystko to za sprawą rodzajnika.

Oto przykłady, które warto zapamiętać:

rodzaj męski - rodzaj żeński

un livre - une livre
książka - pół kilograma/funt


un mémoire - une mémoire
rozprawa naukowa - pamięć

un poste - une poste
stanowisko - poczta

un vase  - une vase
waza - błoto



un mode - une mode
sposób/metoda - moda

un physique - une physique
wygląd - fizyka

un voile - une voile
welon - żagiel



un manœuvre - une manœuvre
robotnik - manewr

*Dodam jeszcze, iż  my w języku polskim także posiadamy tego rodzaju pary wyrazów. Bez -bez, pokój-pokój, zamek-zamek, pilot-pilot itp. Jako że nie posiadamy rodzajników ich znaczenie rozróżniamy w zależności od kontekstu.

Szczegół numer 2
- miejsce przymiotnika w zdaniu
(przed lub po rzeczowniku)

 
 O tym problemie wspominałam już w poście Sztuka myślenia po francusku. Istnieje lista przymiotników, które zmieniają swoje znaczenie w zależności od położenia względem rzeczownika - przed lub po nim.

un commerçant petit - un petit commerçant
niski, niewysoki handlarz - mało znaczący, drobny handlarz

des fleurs rares - de rares visites
rzadko spotykane kwiaty - nieczęste odwiedziny

une personne seule - la seule solution
samotna osoba - jedyne rozwiązanie

des serviettes propres - mes propres affaires
czyste ręczniki - moje własne sprawy

une fille pauvre - une pauvre fille
niezamożna dziewczyna - nieszczęśliwa dziewczyna



un problème simple - une simple formalité
nieskomplikowany, prosty problem - jedyna formalność

une langue ancienne - mon ancienne adresse
stary język np. łacina - mój poprzedni adres

un disque cher - mon cher ami
droga płyta - mój drogi przyjaciel

le mois dernier - le dernier mois de l'année
poprzedni, ostatni miesiąc - ostatni miesiąc roku

un metal dur - un dur travail
twardy metal - ciężka praca

un résultat certain - une certaine nouvelle
pewny, oczywisty wynik - pewna, jakaś wiadomość

une aventure drôle - une drôle d'aventure
zabawna przygoda - dziwna przygoda



un garçon curieux - un curieux garçon
ciekawy świata chłopak - ciekawski chłopak

Szczegół numer 3
- dwa podobne rzeczowniki utworzone od jednego czasownika o różnych znaczeniach

Wyglądają podobnie, jednak różnią się kilkoma literami. To kolejny szczegół na który powinniśmy zwrócić uwagę, by nie popełnić błędu.



czasownik: prolonger (przedłużać)

a. un prolongement
- przedłużenie w przestrzeni
La municipalité a décidé le prolongement de la voie piétonne.
Zarząd miasta zdecydował przedłużyć ścieżkę dla pieszych.

b. une prolongation - przedłużenie w czasie
Il a obtenu la prolongation de son contrat pour une durée de six mois.
Otrzymał przedłużenie kontraktu na okres 6 miesięcy.

czasownik: tenter (usiłować; kusić)

a. une tentative - próba, usiłowanie
Faire une dernière tentative - podjąć ostatnią próbę

b. une tentation - pokusa, kuszenie
Resister à la tentation de fumer - oprzeć się pokusie palenia

czasownik: changer (zmieniać)

a.  un changement - przemiana
Des changements sont intervenus dans son attitude.
W jego postawie zaszły zmiany.

b. un change - wymiana np. waluty

czasownik: essayer (próbować)

a. un essai (próba, doświadczenie)
Après plusieurs essais de conciliation, j'ai dû  abandonner.
Po kilku próbach pogodzenia się, musiałem zrezygnować.

b. un essayage (mierzenie, przymiarka, wypróbowanie czegoś)
Un essayage d'un appareil - wypróbowanie urządzenia

czasownik: permettre (pozwalać)



a. un permis (zezwolenie w formie dokumentu)
un permis de conduire - prawo jazdy

b. une permission
(zezwolenie w formie ustnej)
solliciter une permission - ubiegać się o pozwolenie
 
 
Przykłady na podstawie książki:
Repetytorium gramatyczne z języka francuskiego. Magdalena Supryn - Klepcarz. Wydawnictwo szkolne PWN.
Źródło obrazków: Internet
 

wtorek, 10 czerwca 2014

Sztuka myślenia po francusku


Każdy język odbiera świat w inny sposób
 
Dosłowne tłumaczenie zdań i przysłów, ciągłe porównywanie konstrukcji i składni do języka polskiego, a co gorsza tworzenie francuskiego zdania po polsku. Właściwie są to dość naturalne tendencje, ponieważ często łatwiej zestawić dwa języki i doszukiwać się w nich podobieństw, a jeszcze prościej postawić sobie polskie zdanie za wzór i skrupulatnie tłumaczyć każdy wyraz z osobna. Na to z pewnością nie mogą pozwolić sobie tłumacze, my, uczniowie natomiast, do pewnego etapu zaawansowania mamy do tego prawo i z niego w pełni korzystamy, ponieważ tego rodzaju błędy popełniamy bardzo często.  
Otóż należy pamiętać iż, kluczem do perfekcyjnego opanowania języka francuskiego jest przede wszystkim umiejętność myślenia po francusku. Zauważmy że każdy język jest ściśle powiązany z historią danego kraju. To właśnie ona go ukształtowała i w dalszym ciągu kształtuje. Język to pewne lepsze lub gorsze nawyki, to maniera, to sposób mówienia i gestykulacji.. Dla każdego narodu wyjątkowy i jedyny w swoim rodzaju.

Apprendre une langue, c'est comme le commencement d'une autre vie
- uczyć się języka to tak jakby rozpocząć nowe, inne życie.

Nauka języka francuskiego to nie tylko słownictwo i gramatyka, to  poniekąd wejście we francuski świat, pozornie podobny, ale nigdy ten sam. W nim uczymy się myśleć na nowo z tym, że po francusku. To nowe pojęcia, nowe definicje. Dlatego w moim dzisiejszym poście pragnę przedstawić Wam pewne kwestie, w których język polski znacznie różni się od języka francuskiego, o których zapominamy, które mylimy lub z których zwyczajnie nie zdajemy sobie sprawy. Moim celem jest pokazanie Wam, iż nie jesteśmy w stanie przetłumaczyć wszystkiego dosłownie, tak jak podpowiada nam język polski.
 

 
1. Szyk wyrazów w zdaniu, czyli jak naprawdę pisać po francusku

Mówiąc szyk wyrazów mam na myśli przede wszystkim miejsce przymiotników w zdaniu, bowiem z ich uporządkowaniem mamy zazwyczaj największy problem. Tutaj często, a przede wszystkim na początku nauki, brak nam wyczucia i umiejętności tworzenia francuskiego zdania. Podczas gdy w języku polskim przymiotniki występują zazwyczaj przed rzeczownikiem, w języku francuskim sytuacja jest bardziej skomplikowana.
 
Oto podstawowe zasady jakimi należy się kierować w tej kwestii:
 
a. Większość francuskich przymiotników stoi po rzeczowniku
(do tego jest się nam najtrudniej przyzwyczaić)
Są to:
 
*przymiotniki wyrażające kolor czy kształt
Il porte souvent ce pantalon bleu - on często nosi niebieskie spodnie
 
*odnoszące się do narodowości, religii czy nazw geograficznych
J'ai rencontré plusieurs étudiants allemands - poznałem wiele studentów niemieckich
La religion catholique domine en Pologne - religia katolicka dominuje w Polsce
 
 
*Będą to też przymiotniki zastępujące dopełnienie rzeczownika
Ce sont des températures estivales (=des températures d'été; są to letnie temperatury)
 
*lub imiesłowy czasu teraźniejszego czy też przeszłego użyte jako przymiotniki
Nous connaissons un jeu amusant (imiesłów cz.teraźniejszego) - znamy zabawną grę
Je déteste les voyages organisés (imiesłów cz. przeszłego) - nienawidzę zorganizowanych podróży
 
b. Przymiotniki które stoją przed rzeczownikiem to przymiotniki KRÓTKIE takie jak: beau, bon, double, grand, gros, jeune, joli, long, mauvais, nouveau, petit, vieux, (czasem: bas, large, premier, dernier).
 
 
Quelle jolie vue ! Cóż za piękny widok !
Ils ont fait un long voyage Udali się w długą podróż
une nouvelle maison (nowy dom), un bon enfant (dobre dziecko), un petit problème (mały problem)
 
c. Istnieją także przymiotniki, które mogą stać zarówno przed jak i po rzeczowniku.
Wyrażają one ocenę, osąd lub uczucie.
 
Należą do nich: magnifique, splendide, agrèable, extraordinaire, charmant, étonnant, grave, mystérieux, superbe.
 
Tu as vu ce paysage magnifique ? / ce magnifique paysage ?
Widziałeś ten wspaniały krajobraz ?
 
d. Niestety w języku francuskim istnieje cała lista przymiotników, które zmieniają znaczenie w zależności od położenia (przed lub po rzeczowniku). Jest to zdecydowanie temat na osobny post, natomiast na dzisiaj dwa przykłady żeby zilustrować Wam problem:
 
*un homme grand (wysoki mężczyzna) - un grand homme (wielki, ważny człowiek)
*une fille pauvre (niezamożna dziewczyna) - une pauvre fille (nieszczęśliwa dziewczyna)
 
 
2. Faux amis, czyli uwaga
na językowych fałszywych przyjaciół


Faux amis (dosł. fałszywi przyjaciele) to bardzo znane zjawisko nie tylko w życiu codziennym, ale także w każdym języku obcym. To tak zwane pary wyrazów, które wyglądają bardzo podobnie, czasem na pozór tak samo, jednak posiadają inne znaczenia! 
Oto lista tych według mnie najważniejszych
par polsko-francuskich, które należy znać:

a. Różowy (fr. rose) - Rouge (pl. czerwony)
b. Pensja (fr. salaire) - Pension (pl. renta lub internat)
c. Zrezygnować (fr. abandonner, renoncer) -  Se resigner à qch (pl. pogodzić się)
d. Kostium (fr. maillot de bain) - Costume (pl. garnitur)
e. Kolega (fr. ami, camarade) - Collegue (pl. kolega z pracy, 'po fachu')
f. Fason (fr. coupe np. d'un vetement) - Façon (pl. sposób)
g. Lustro (fr. miroir) - Lustre (pl. żyrandol, świecznik)
h. Recepta (fr. ordonnance) - Recette (pl. przepis kulinarny)
i. Ser (fr. fromage) - Serre (pl. szklarnia)
 
3. Pozornie podobne, a jednak inne przysłowia i powiedzonka

Kwestia przysłów i wyrażeń idiomatycznych w języku jest zawsze niezwykle ciekawa. Po przejrzeniu kilku książek o tej tematyce dochodzę do wniosku, iż w języku francuskim znajdziemy bardzo dużo powiedzonek, które są identyczne w stosunku do języka polskiego. Przykłady to: couper les cheveux en quatre (dzielić włosa na czworo), un coeur de pierre (serce z kamienia), l'humour noir (czarny humor), vert de jalousie (zielony z zazdrości), ne pas remuer le petit doigt (nie kiwnąć palcem), raconter l'histoire en deux mots (opowiedzieć coś w dwóch słowach)... i można by tak jeszcze długo wymieniać.
Przyjrzyjmy się natomiast czym w kwestii innych pozornie podobnych przysłów różnimy się od Francuzów.

1. Jeter l’argent par les fenêtres
- wyrzucać pieniądze przez okna
podczas gdy Polacy wyrzucają pieniądze w błoto
2. Écrire comme un chat
- pisać jak kot
podczas gdy w Polsce piszemy jak kura pazurem
3. Avaler son bulletin de naissance
- połknąć swoją kartę urodzenia
podczas gdy my kopiemy w kalendarz
4. Avoir un cactus dans le portefeuille
- mieć kaktusa w portfelu
podczas gdy my Polacy mamy węża w kieszeni
5. Avoir la chair de poule
- mieć kurzą skórę
podczas gdy mamy gęsią skórę
6. Parler dans sa barbre
- mówić 'w swojej brodzie'
podczas gdy Polacy mówią pod nosem
7. C'est du beurre
- To masło!
podczas gdy dla Polaków to bułka z masłem
8. Francuzom szczęście przynosi czerwona rybka
- un poisson rouge
podczas gdy my prosimy o trzy życzenia złotą rybkę
9. Être bête comme un bouton de bottine
- być głupim jak guzik od trzewika
podczas gdy my mówimy o bucie z lewej nogi
10. À  un doigt de
- o palec od..
podczas gdy w Polsce powiemy o mały włos
11. Podczas gdy my umieszczamy kogoś na czarnej liście,
 Francuzi umieszczają go na liście czerwonej - la liste rouge
12. Podczas gdy my w Polsce jemy za dwóch, Francuzi lubią jeść aż za czterech -  Manger comme quatre
 
A jeżeli chcielibyście dowiedzieć się jakie przysłowia szczególnie przypadły Francuzom do gustu zapraszam na stronę kryjącą się pod TYM LINKIEM 

4. Kwestia przyimków
 
Ten temat to także dobry materiał na kolejny post i być może do przyimków w następnych wpisach wrócę natomiast dzisiaj krótkie wyjaśnienie czemu postanowiłam w ogóle o nich wspomnieć.
Przyimków w języku francuskim jest bardzo dużo i najczęściej jeden francuski przyimek ma kilka swoich odpowiedników w języku polskim. Tutaj znowu nie możemy kierować się dosłownym ich przekładem jeżeli chcemy przetłumaczyć zdanie z języka polskiego na francuski.
 
 
Moje przykłady są następujące:
 
a. Przyimek DANS (pl. w)
 
Znając francuskie słówko dans oznaczające zazwyczaj położenie jakiegoś przedmiotu chcielibyśmy się nim posłużyć tłumacząc następujące wyrażenia:
W zimie - moglibyśmy powiedzieć dans hiver sugerując się dosłownym tłumaczeniem jednak nie jest to poprawne i używamy tutaj przyimka en, zatem en hiver jest poprawnym tłumaczeniem.
Inne przykłady to:
*w pełnej formie (dans pleine forme) - en pleine forme
*sukienka w kwiatki - (la robe dans les fleurs) - la robe à fleurs
 
W języku francuskim używamy także przyimka DANS by powiedzieć:
 
Tu vois ces personnes qui se promenent dans la rue?
Czy widzisz tych spacerujących ludzi na ulicy/po ulicy ?
Je rêve des vacances dans le sud de l'Afrique
Marzę o wakacjach na południu Afryki

 
b. Przyimek SUR (pl. na)
 
Chcąc powiedzieć: Usiądźcie na ziemi, nie powiemy Asseyez-vous sur la terre. W tym wypadku użyjemy bardziej przyimka PAR.
Zatem poprawne zdanie to: Asseyez-vous par terre.
 
W pytaniu : Ile pieniędzy zarabiasz na godzinę ?, znów nie możemy użyć przyimka SUR. Dlatego powiemy Combien est-ce que vous gagnez par heure (a nie sur heure)
 
c. Przyimek DEVANT (pl. przed)
Mówiąc: Chrońcie oczy przed słońcem powiemy raczej: protegez les yeux contre le soleil (a nie devant le soleil)
 
 
Źródło przykładów: Repetytorium gramatyczne z języka francuskiego. Wydawnictwo szkolne PWN. Magdalena Supryn-Klepcarz